perjury /ˈpəːdʒ(ə)ri/ شهادت دروغ
noun Law
noun: perjury; plural noun: perjuries
1.the offence of wilfully telling an untruth or making a misrepresentation under oath.
"he claimed two witnesses at his trial had committed perjury"
2.the crime of telling lies in court when you have promised to tell the truth:
"She was sentenced to two years in jail for committing perjury"
What is a false oath?
Perjury (also known as forswearing) is the intentional act of swearing a false oath or falsifying an affirmation to tell the truth, whether spoken or in writing, concerning matters material to an official proceeding.
قَسَم دروغ سوگندی است که به دروغ برای تأکید بر درستی انجام شدن یا نشدن کاری در گذشته مطرح میشود. این قَسم از گناهان کبیره است. در قرآن کریم شیطان، منافقان و مشرکان از جمله کسانی معرفی شدهاند که قسم دروغ خوردهاند. تنها برای نجات جان یا مال مسلمان قسم دروغ خوردن جایز است.
در قسم دروغ دو گناه وجود دارد. یکی از آنها دروغ است که از گناهان کبیره میباشد و دیگری قسم غیر واقعی به یک امر مقدس مانند خداوند است. بنابراین گناه قسم دروغ، در واقع دو برابر و معادل دو گناه کبیره است.در وصیتهای حضرت رسول(ص) به امام علی(ع) آمده است که خداوند به کسی که به نام او قسم دروغ میخورد، رحم نمیکند. در روایت دیگری قسم دروغ خوردن بهمعنای جنگ با خداوند مطرح شده است. بر اساس روایات قسم دروغ باعث فقر و تنگدستی انسان، عقیم شدن، قطع رحم و خالی شدن شهرها میشود.
در قرآن کریم نیز عقوبتهایی برای قسم دروغ مطرح شده است:
- عذاب دردناک خداوند
- رسوایی و ذلت انسان در قیامت
- هلاکت انسان
- محروم شدن از بهرههای فراوان آخرت
- صحبت نکردن خداوند با کسانی که قسم دروغ خوردهاند
قسم ممکن است در یکی از این معانی به کار رود:
- قَسَم یا سوگند,
- قَسْم یا قسمت (قسمة)، به معنی حق همخوابی یا شب خوابی، از حقوق مشترک زن و شوهر در فقه اسلامی
- قِسم به معنی نوع، بخش، قسمت یا گونه
سوگند در اصطلاحات فقهی بر سه گونه است:
۱. سوگندی که با هدف تاکید بر خبر از وقوع چیزی در گذشته، حال یا آینده است؛
۲. سوگندی که به هنگام درخواست کاری از شخص به جهت ترغیب و تحریک وی بر آجرای آن آورده میشود، مثل اینکه بگوید: تو را به خدا کارم را انجام بده؛ این سوگند را در اصطلاح قسم مناشده میگویند؛
۳. سوگندی که برای تثبیت التزام قلبی انشا میشود، مثل اینکه بگوید: به خدا سوگند که فردا را روزه میگیرم. در اصطلاح این سوگند را قسم عقد میگویند
"سوگند" واژه ای پارسی است که چندی است به عنوان نام بر روی دختران نهاده می شود . سوگند در جایگاه نام آهنگ خوبی دارد اما با نگاهی به معنی آن پی می بریم که این واژه دارای معنی دلپسندی که بتوان آن را بر روی فرزند نهاد ، نیست.
خدا به مؤمنان هشدار میدهد که توسل به سوگند به مقدسات به ویژه قسم خوردن به خدا برای پیشبرد اهداف مادی و دنیوی امری ناپسند است و افراد به ویژه دغلکاران باید مراقب باشند که با سوگند و دستاویز قرار دادن نام خدا و سوگند بدان، خود را مغضوب خدا قرار میدهند؛ زیرا چنین امری حرام است و باید از آن دست بردارند.(نحل، آیات 91 و 92)
خدا در قرآن بارها از اینکه برای هر کاری به نامش سوگند خورده شود نهی میکند و آن را مورد تقبیح قرار میدهد؛ چنین شخصی خود را خوار میکند و اعتماد عمومی را از دست میدهد و هیچ کسی از او اطاعت و پیروی نمیکند و به سخنانش وقعی نمینهد.(بقره، آیه 224؛ قلم، آیه 10)
به هر حال، از نظر قرآن، سوگند امری مقدس و توسل به امر مقدس است، به ویژه اگر این امر مقدس، خدا باشد، لذا بسیار باید مراعات کرد و حتی برای کارهای مهم خویش متوسل به قسم به خدا نشد، اما گاه لازم است تا برای برطرف کردن شک یا تثبیت امری چون گواهی در امر وصیت و مانند آنها انسان متوسل به سوگند به خدا شود تا اعتبار و اعتمادی ایجاد گردد.(مائده، آیات 106 و 107) همچنین انسان برای اثبات حقایق سرنوشت ساز جوامع(یونس، آیه 53) یا تبرئه خویش از فسادگری و ارتکاب گناه و اتهامات واهی دیگران(یوسف، آیه 73) یا احقاق حق و هدایت دیگران(انبیاء، آیه 57) میتواند یا باید به سوگند به خدا متوسل شود تا به نتیجه مطلوب دست یابد.
البته چنانکه گذشت، مؤمنان باید به این نکته توجه داشته باشند که ترک قسم حتی در برخی از ضروریات بهتر از قسم خوردن است؛ به ویژه نسبت به موقعیتها و شرایط یا مکانها یا زمانها لازم است تا مراعات و دقت بیشتری مبذول شود؛ چنانکه خدا قسم به « لا والله» یا «بلی والله» را در حج منع و نهی کرده و آن را حرام دانسته است(بقره، آیه 197)؛ زیرا از نظر برخی از تفاسیر چنین عملی در حج مصداقی از مصادیق «جدال» است که از آن نهی شده است.(مجمع البیان، ج 1 و 2، ص 524)
سوگند به خدا از مصادیق عهدی از جانب بندگان با خدا است که باید بدان وفا کنند.(آل عمران، آیه 77؛ نحل، آیات 94 و 95) بنابراین، نمیتوان به سوگند به عنوان یک امر ساده و لقلقه زبان نگریست، بلکه کسی که قسم میخورد با خدایش عهد بسته و لازم است به آن وفا کرده و متعهد و ملتزم به مفاد آن باشد.
موضوع قسم به خدا در دایره ابتلائات و امتحانات الهی است که تنها مؤمنان وفا دار به توفیق الهی از آن سربلند بیرون میآیند.(نحل، آیه 92)
سوگند دروغ، حرامی آشکار
قسم راست تبعاتی دارد، حال اگر کسی قسم دروغ بخورد باید بداند تا چه اندازه خود را در دنیا و آخرت گرفتار غضب الهی خواهد کرد. از نظر قرآن، قسم دروغ خوردن، شیوه شیطانی برای فریب دیگران در مقام ناصح و خیرخواه است(اعراف، آیه 21) که خشم خدا را به دنبال خواهد داشت، چنانکه ابلیس به این سبب گرفتار لعن و رانده شدن گردید.پس شکی نیست که قسم دروغ،حرام و گناهی بزرگ است(آل عمران، آیه 77؛ مائده، آیات 106 و 107؛ مجادله، آیات 14 و 15) و کسی که قسم دروغ میخورد به عنوان گناه کبیره باید خود را برای دوزخ و عذابهای آن آماده سازد.(همان)
